در کنفرانس ویژه طبقه B2، دکتر فرشید فرخ‌نژاد به بررسی استراتژی‌های بهینه برای تحول دیجیتال و ایجاد نئوبانک‌ها پرداخت. او تاکید کرد که تحول دیجیتال در ایران از سال 95 شروع شده است، اما با وجود الزامات وزارت اقتصاد، پیشرفت‌های قابل توجهی نداشته است. دکتر فرخ‌نژاد معتقد است که بانک‌های ایران بیشتر بر روی زیرساخت‌های سنتی و لگسی‌سیستم‌ها تمرکز کرده‌اند و این مسئله به سرعت تحول دیجیتال مانع شده است. او به تفاوت‌های موجود بین بانک‌های ایران و جهان اشاره کرد. در ایران، بیشتر درآمدها از مشتریان حقوقی و صنایع بزرگ به دست می‌آید، در حالی که در جهان، بانک‌ها از مشتریان خرد و تجاری نیز سودآوری می‌کنند. هزینه‌های عملیاتی بانک‌های ایران نیز بالاتر از بانک‌های جهان است. دکتر فرخ‌نژاد دو مسیر برای تحول دیجیتال پیشنهاد کرد: اصلاحات زیرساختی و سپس تحولات دیجیتال، یا اقدامات میانی برای ورود سریع به بازار و بعداً اصلاح زیرساخت‌ها. او معتقد است که بانک‌های ایران باید به سمت مسیر دوم حرکت کنند تا سهم بازار خود را حفظ کنند. در مورد نئوبانک‌ها، دکتر فرخ‌نژاد تعریفی از این مفهوم ارائه کرد. نئوبانک‌ها بانک‌هایی بدون شعبه هستند که از تکنولوژی‌های نوین برای ارائه خدمات مالی استفاده می‌کنند. این بانک‌ها در جهان به سرعت رشد کرده‌اند و سرمایه‌گذاری‌های قابل توجهی جذب کرده‌اند. دکتر فرخ‌نژاد به چالش‌های موجود در بانک‌های ایران اشاره کرد، از جمله فرسودگی زیرساخت‌ها، کمبود سرمایه‌گذاری در فناوری‌ها، و تمرکز بیش از حد بر فرایندهای فعلی. او پیشنهاد کرد که برای رفع این چالش‌ها، باید به سمت فرآیندهای جدید و چابک حرکت کرد و از تکنولوژی‌های مبتنی بر داده و هوش مصنوعی استفاده شود. در نهایت، دکتر فرخ‌نژاد تاکید کرد که رگولاتوری باید در این زمینه بیشتر ورود کند و همکاری با فین‌تک‌ها و صنایع مرتبط را تشویق کند. او معتقد است که تجدید نظر اساسی در استراتژی‌های تحول دیجیتال ضروری است تا بانک‌های ایران بتوانند با موفقیت به سمت آینده حرکت کنند.
| Total Words | |
|---|---|
| Total Words per Person | |
| Subject | |
| Keywords |